کویر تنها

سلام امروز یک شعر از فروغ به اسم آفتاب می شود رو گذاشتم که خودم خیلی دوسش دارم شما چی؟

نگاه کن که غم درون دیده ام چگونه قطره قطره آب می شود
                    
                        چگونه سایه سیاه سرکشم اسیر دست آفتاب می شود.

نگاه کن تمام هستیم خراب می شود

                       شراره ای مرا به کام می کشد مرا به اوج می برد مرا به دام می کشد.

نگاه کن تمام آسمان من پر از شهاب می شود

                       تو آمدی ز دورها و دورها ز سرزمین عطرها و نورها

نشانده ای مرا کنون به زورقی ز, عاجها, ز ابرها, بلورها

                     مرا ببر امید دلنواز من ببر به شهر شعرها و شورها

به راه پرستاره م? کشان? ام فراتر از ستاره می نشانی ام
                   
                    نگاه کن من از ستاره سوختم لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل ستاره چین برکه های شب شدم

                   چه دور بود پیش از این زمین ما به این کبود غرفه های آسمان

کنون به گوش من دوباره می رسد صدای تو, صدای بال برفی فرشتگان

                   نگاه کن که من کجا رسیده ام به کهشان به بیکران به جاودان

کنون که آمدیم تا به اوجها مرا بشوی با شراب موجها
 
                  مرا بپیچ در حریر بوسه ات مرا بخواه در شبان دیرپا

مرا دگر رها مکن مرا از این ستاره ها جدا مکن
               
                 نگاه کن که موم شب به راه ما چگونه قطره قطره آب می شود

سراحی سیاه دیدگان من به لای لای گرم دیدگان تو
         
                 لبالب از شراب خواب می شود به روی گاهواره های شعر من

نگاه کن                  

             تو می دمی و آفتاب می شود.....................

موفق باشید...... ممنون از نظراتتون

 بای بای

نوشته شده توسط رنگین کمان در شنبه سیزدهم مرداد 1386 ساعت 22:27 موضوع | لينک ثابت